مسافر غروب... آخر تا کی؟

صبرم لبریز شده... طاقتم تمام... اشکی نمانده که ببارد...

من هستم و دریای قدم هایی که... هیچکدام... شاید هم ... همه شان

من ماندم و ...

گاهی... دلم برای خودم می سوزد...

و گاهی... دلم برای همه ی مثل خودم ها ...

من هیچ... با بقیه چه می کنی؟...

مسافر غروب... که هر غروب... سفر می کنی به دلم...

کاش...

مسافر همیشه بودی...

همه ی ساعتها...